Nee nee, geen pech. Een bewust uitgestelde motorische start. Benieuwd wat er aan de hand is, lees dan snel verder...
Ik hou jullie niet langer in spanning, de schildpad heeft een fijne rustplaats gevonden! Zoals ik al schreef is het vele rondreizen wel een beetje klaar en ben ik aan het kijken voor andere wegen, figuurlijke i.p.v. asfalt en klinker wegen. Maar goed, helemaal geen camping leven meer dat is wel een beetje teveel van het uiterste ineens.
Dat mooie eenvoudige camping leven en alles wat erbij hoort, nee daar beleef ik best nog plezier aan. Dat moet ik er wel een beetje in zien te houden. Ik was dus ook zeer blij dat ik een plekje vond op een fijne kleine boerencamping. Hier kan de schildpad staan en gewoon verder dienst doen als aangename vertoef plek. Alleen nu zonder het regelmatige verplaatsen over allerlei wegen in binnen en buitenland.
Voor mij een plek om dichtbij en met de natuur te leven, een plek om te schrijven, wandelen en filosoferen over het leven. Een plek voor het hervinden van dingen, gewoon te zijn en verder te ontdekken. De ontdekkingen die ik op deze manier doe blijf ik hier graag met jullie delen.
Tekst gaat verder onder de foto
Is het zonde om een camper zo te laten staan, moet die niet blijven rijden? Ruil de schildpad dan om voor een caravan, hoor ik sommige mensen al denken. Ik ga de schildpad voor nu even zo laten staan en rij er eventueel nog eens een rondje mee om het allemaal draaiend te houden. Uiteindelijk is alles een afweging, wat is handig en wat is slim? Wat voor de een zonde is, stelt voor de ander niks voor. Wat het beste uitpakt weet je vaak pas achteraf.
Voor nu, om het allemaal eens even te bekijken hoe het gaat lijkt dit mij een fijne oplossing. Heel praktisch gezien zit in de schildpad alles wat ik nodig heb en voel ik mij er fijn in. Vooral dat laatste doet het hem, gevoel. Zoals al vaker hier beschreven hecht ik aan gevoel de meeste waarde.
Tot een volgende update, beleving of ontdekking.
Maak jouw eigen website met JouwWeb