Bij het thema zwemmen denk ik altijd meteen aan mijn opa. Die zei altijd: zwemmen... daar word je zo nat van. Die beste man had altijd wel een geintje klaar staan of een reactie die je toch even in het moment bracht en waarover je soms moest nadenken.
Maar oke, zwemmen. Je kunt het alleen of samen doen, buiten of binnen in een zwembad. Maar heb jij weleens gedacht aan wat je figuurlijk doet? Zwem jij met de stroom mee of tegen de stroom in?
De meeste mensen zwemmen met de stroom mee. De weg van de minste weerstand verloopt het soepelst, samen bescherm je elkaar en kom je verder. Tenminste dit is ons zo aangeleerd en zit er van nature ook wel gedeeltelijk in. Je loopt minder gevaar, deelt de mogelijkheden en verspreid de risico's. Maar als iedereen naar links (zwemt) en jij gaat toch rechtdoor, wat gebeurd er dan?
Daar komen we alleen achter door het eens te doen. Je hoeft niet voor altijd een andere richting op te zwemmen. Je kunt ook tijdelijk rechtdoor gaan en/of soms weer meebewegen met de rest van de 'school'. Soms gebeurd er helemaal niks bijzonders als je een andere kant dan de menigte op zwemt. Soms maak je juist net wat mee waar je blij mee bent. Zelf zwem ik geregeld zo niet continu een andere kant op. Is het voor de rest van de school vissen nog te volgen? Waarschijnlijk niet (altijd). Maar daar gaat het ook niet om. Het gaat erom dat ikzelf een goed gevoel heb bij het water waar ik in zwem.
Een tijdje vertragen, langzamer leven. Het hoeft niet allemaal nu of gister al geregeld te zijn in het leven. Lekker cliché maar vandaag, deze dag is de dag die je hebt. De dag van gisteren is een herinnering en de dag van morgen een fantasie. Nu is er alleen het moment dat jij deze tekst aan het lezen bent.
Als je eigenlijk alleen zeker weet dat je die ene, dus deze dag hebt. Waarom zou je dan meezwemmen met een school waarbij je eigenlijk jezelf niet zo thuis voelt? Je kan ook de grote school volgen want begrijp mij niet verkeerd, als jij je thuis voelt in die school dan zwem je voor jou de juiste kant op geloof ik. Ik zwem nog steeds alle kanten op. Dan weer even mee en dan krijg ik toch weer tegenstroming en moet ik mij omdraaien of afbuigen net zo lang tot ik weer in een voor mij fijn water zwem. Zo probeert iedereen zijn weg te vinden in het leven.
Mijn schrijf inspiratie is nog altijd op een lager pitje maar hopelijk heb ik je weer even ergens bij kunnen laten stil staan.
Maak jouw eigen website met JouwWeb